Dzieci i młodzież ze zdezorganizowanym stylem przywiązania - PSYCHOLOGIA - GWP.pl

Wysyłamy przez: Inpost, Poczta Polska, Kurier GLS lub DPD

Nowa książka autora Zaburzeń przywiązania u dzieci i młodzieży

Dzieci, które doświadczyły przemocy fizycznej lub psychicznej, doznały bolesnego odrzucenia czy wielokrotnie zmieniały środowisko opiekuńcze, często wymagają specjalistycznego wsparcia. Wczesna trauma może mieć druzgocący wpływ na rozwój przywiązania, przyczyniając się do powstania jego pozabezpieczanego, zdezorganizowanego stylu. Nie da się odwrócić trudnych zdarzeń, ale można sprawić, by pozostawione przez nie blizny były mniej bolesne i miały mniejszy wpływ na dorosłe życie.

W tym praktycznym poradniku autor wyjaśnia, jak sprawować opiekę nad dziećmi i młodzieżą ze zdezorganizowanym stylem przywiązania, zmagającymi się w związku z tym z trudnościami społecznymi, emocjonalnymi i behawioralnymi. Przedstawiony model pracy łączy założenia teorii przywiązania, wiedzę o traumie i podejście mentalizowania z najnowszymi wynikami badań z dziedziny neuronauki. Koncentrując się na znaczeniu więzi interpersonalnych, książka wyposaża czytelnika w umiejętności pozwalające sprawować skuteczną, trwałą i – co najważniejsze – empatyczną opiekę nad najbardziej podatnymi na zranienie, skrzywdzonymi dziećmi. Rozwija praktyczne kompetencje niezbędne do stworzenia opiekuńczego, bezpiecznego środowiska wspierającego zarówno dzieci, jak i ich opiekunów.

Książka stanowi cenne źródło praktycznych informacji dla osób sprawujących opiekę nad dziećmi, które doświadczyły traumy, przemocy czy zaniedbania – w tym dla opiekunów zastępczych, rodziców adopcyjnych, pracowników ośrodków opiekuńczo-wychowawczych, pedagogów, psychologów i terapeutów.

Książka Chrisa Tylora stanowi odpowiedź na częste pytania wychowawców, rodziców SOS i rodziców zastępczych o to, jak skutecznie pracować z dzieckiem ze zdezorganizowanym stylem przywiązania, które doświadczyło wielu traumatycznych zdarzeń. Autor proponuje oparty na licznych badaniach naukowych i wieloletnim doświadczeniu praktyczny model pracy z takim dzieckiem, niewymagający od opiekuna psychoterapeutycznego przygotowania. To książka o sile oddziaływania kompetentnych opiekunów i nadziei.

Beata Kulig
Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce

Zdrowienie dziecka ze zdezorganizowanym stylem przywiązania może nastąpić tylko w relacji z opiekunem. Model Chrisa Taylora porządkuje przekonania opiekuna dotyczące dziecka, uczy rozumieć komunikaty płynące z trudnych zachowań i kierunkuje codzienne wysiłki rodzica, by miały wymiar terapeutyczny. Autor przekłada trudne teorie i wyniki badań dotyczących traumy i przywiązania na praktyczne narzędzia dla rodziców. Uważna lektura tej książki pozwoli opiekunom znaleźć odpowiedzi na wiele pytań, jakie sobie zadają, często we łzach bezradności i samotności.

Izabella Ratyńska, psycholog
Fundacja Rodzin Adopcyjnych
www.adopcja.org.pl

Dzieci ze zdezorganizowanym stylem przywiązania wymagają szczególnego podejścia. To proponowane w tej wartościowej książce oparte jest nie tylko na koncepcjach teoretycznych, ale przede wszystkim na dowodach naukowych i bogatym doświadczeniu autora. Chris Taylor to praktyk mający wieloletnie doświadczenie w pracy z dziećmi, które doświadczyły traumy, i ze specjalistami, którzy im pomagają.

Joanna Luberadzka-Gruca
Koalicja na Rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej

ARTYKUŁY I RECENZJE

Uraz psychiczny, czyli jak pomóc dziecku wyjść z traumy? - Psychology of Life
Stan "ukradzionej przyszłości" - MamaDu.pl
Zdrowa Głowa - recenzja
Dziecięca Psychologia - recenzja
Centrum Dziecięcej Terapii - Emilia Wojewódzka

Przedstawiony w książce model zapewnia opiekunom dzieci i młodzieży, które we wczesnych relacjach przywiązaniowych wielokrotnie doświadczyły traumy, praktyczne wskazówki co do tego, jak:
• nauczyć je kontrolowania impulsów i samoregulacji,
• pomóc im rozwinąć empatię,
• nauczyć je rozumienia myśli i uczuć kryjących się za działaniami innych ludzi,
• wzmocnić ich poczucie własnego Ja (zdrową samoocenę, poczucie własnej skuteczności i tożsamości),
• budować ich zaufanie do ludzi i wiarę w nich, uczyć je polegania na innych i bycia dla nich podporą,
• nauczyć je ufać sobie i wierzyć w siebie, a także samodzielnego działania (autonomii),
• pomóc im budować zdrowe i głębokie więzi oraz doskonalić kompetencje społeczne.

O autorze:
Chris Taylor – psycholog, specjalista w dziedzinie rozwoju dziecka, terapeuta i niezależny konsultant. Ma kilkudziesięcioletnie doświadczenie w terapeutycznej pracy z dziećmi i nastolatkami, które doświadczyły traumatycznych zdarzeń we wczesnym okresie rozwoju. Na Glyndŵr University prowadził zajęcia z zakresu praktycznych zastosowań teorii przywiązania w terapii dzieci. Opracował model opieki terapeutycznej oparty na elementach teorii przywiązania, podejścia psychodynamicznego, psychologii poznawczej i społecznej oraz teorii społecznego uczenia się. Prowadzi szkolenia dla opiekunów zastępczych, pracowników socjalnych, pedagogów oraz przedstawicieli organizacji samorządowych, prywatnych i pożytku publicznego. Jest autorem książki Zaburzenia przywiązania u dzieci i młodzieży.

PATRONAT

Koalicja na Rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej
Fundacja Rodzin Adopcyjnych
Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę
Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce

Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne Sp. z o.o.
ul. Bema 4/1A 81-753 Sopot (PL) adres e-mail:gwp@gwp.pl

Bezpieczeństwo:
Zgłoszenia incydentów związanych z bezpieczeństwem użytkowania produktów prosimy wysyłać na adres dyrektywa.gpsr@gwp.pl

Przedmowa

Podziękowania

Wprowadzenie

Rozdział 1

Model zdrowienia

Rozdział 2

Przywiązanie

Rozdział 3
Trauma

Rozdział 4

Mentalizowanie

Rozdział 5

Opieka oparta na wiedzy o przywiązaniu i traumie

Rozdział 6

Interwencje dopasowane do różnych stylów przywiązania

Rozdział 7

Mentalizowanie a pobudzenie emocjonalne

Rozdział 8

Planuj – działaj – poddawaj refleksji – weryfikuj

Aneks

Community of Communities: podstawowe wartości

Bibliografia

Indeks osobowy

Indeks rzeczowy

03-06-2020 20:12

Życie po traumie.

Najnowsza pozycja Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego, „Dzieci i młodzież ze zdezorganizowanym stylem przywiązania”, to istna kopalnia wiedzy na temat opieki nad dziećmi, które doświadczyły w swoim życiu krzywd, traumy, zaniedbań oraz braku uwagi ze strony swoich opiekunów. Chris Taylor serwuje nam w swojej książce mnóstwo pozwalającej zrozumieć omawiany temat teorii, ale także – co dużo ważniejsze – równie dużo praktycznych rad dotyczących postępowania wobec skrzywdzonego dziecka.

Zacznijmy może od tego, czym w ogóle jest tytułowy zdezorganizowany styl przywiązania. W największym skrócie jest to taki styl przywiązania ze strony dziecka (względem opiekuna), który nacechowany jest olbrzymią niepewnością, chaosem emocjonalnym, lękiem oraz nieprzewidywalnością względem zachowań ze strony dziecka (która w dużej mierze spowodowana jest dotychczasowymi doświadczeniami ze strony dorosłych). Takie dziecko nosi w sobie ślady wielu życiowych krzywd i lęków, nie jest nauczone że opiekun zapewnia bezpieczeństwo, nie potrafi do końca zaufać i w konsekwencji jego poczynania – a także opieka nad nim – nacechowane są niepewnością, ciągłą obawą, wycofaniem i niezrozumieniem na czym polega relacja oparta na zaufaniu oraz na poczuciu bezpieczeństwa.

Jak sobie z w ten sposób skrzywdzonym dzieckiem poradzić? Chris Taylor przedstawia w kolejnych rozdziałach koncepcję, według której najważniejsze jest tutaj zrozumienie dziecka, przyczyn jego zachowania i swoiste wniknięcie w świat jego myśli oraz emocjonalnych przeżyć. Najważniejszą rolę pełni tutaj mechanizm tzw. mentalizowania, które najprościej będzie porównać do szczególnie wyczulonej na dziecięcego partnera empatii i zrozumienia. To rzecz jasna ogromne uproszczenie, albowiem mentalizowanie to proces skomplikowany, trudny do przeprowadzenia i wymagający czasu, uważności, cierpliwości, a także zrozumienia dla dziecka, jego potrzeb oraz przeżyć. Docelowo proces ten ma na celu nie tylko zrozumienie wewnętrznych przeżyć dziecięcego partnera, ale także ma on pozwolić samemu dziecku na lepsze pojmowanie swoich emocji, zachowań, a także zachowań i ich przyczyn owych w stosunku do innych – również tych, którzy w przeszłości krzywdzili dziecko. Zrozumienie jest tutaj sprawą kluczową, dzięki niemu bowiem możliwe jest według Taylora osiągnięcie postępów na gruncie terapeutycznym, zdrowotnym oraz emocjonalnym u małego pacjenta, który boryka się ze zdezorganizowanym stylem przywiązania.

Kolejne rozdziały są bardzo rozbudowane pod kątem zagadnień teoretycznych, ale sądzę, że po prostu muszą one takie być – zagadnienie jest trudne, skomplikowane i wymaga ono wiele uwagi oraz pracy. Stąd bardzo szerokie omówienie przez Taylora teorii traumy, jej przyczyn oraz skutków, a w dalszej kolejności przedstawienie stylów przywiązania według klasyfikacji Johna Bowlby’ego (wyróżnił on styl przywiązania bezpieczny, a więc pozbawiony cech patologicznych i skutkujących traumą, styl lękowo-unikający, w którym opiekun nie zaspokaja potrzeb dziecka i je de facto krzywdzi, w konsekwencji czego jest ono pozostawione samemu sobie i w efekcie staje się lękliwe, wycofane oraz przepełnione traumą, a także styl lękowo-ambiwalentny nacechowany niekonsekwencją ze strony opiekuna, który raz zaspokaja dziecięce potrzeby, a raz nie, czego skutkiem jest dziecięca niepewność, brak poczucia bezpieczeństwa i w efekcie chęć kontrolowania przez dziecko sytuacji w celu osiągnięcia samowystarczalności, co absolutnie nie jest wykonalne i rodzi traumy oraz różne problemy na gruncie psychiczno-emocjonalnym).

Na gruncie teorii Bowlby’ego Marry Ainswath wyróżniła czwarty styl przywiązania, a mianowicie zdezorganizowany, który jest głównym tematem tej książki. Łączy on elementy wszystkich poprzednich, co w konsekwencji podnosi tylko stopień niepewności u dziecka, zwiększa poziom jego stresu, leku, a to nieuchronnie rzutuje na jego postawy, zachowania i na relacje z otoczeniem.

W dalszej części książki Taylor omawia traumy rozwojowe oraz przechodzi płynnie do tematyki tak ważnego w całej tej koncepcji mentalizowania, które jest kluczem do nawiązania z dzieckiem uzdrawiającej relacji mającej pomóc mu przezwyciężyć traumy i lęki, a także otworzyć mu drogę do właściwego funkcjonowania teraz, a także w przyszłości.

Lektura jest pełna zagadnień ważnych i często skomplikowanych, ale na szczęście książkę napisano bardzo prostym i zrozumiałym językiem. Pozycja w sposób oczywisty łączy się w innymi nurtami współczesnej psychologii, jak chociażby z teorią uważności i zaangażowania (ACT), jednak po przebrnięciu przez książkę oraz przy choćby minimalnej znajomości innych nurtów współczesnej praktyki terapeutycznej związki te stają się dla czytelnika oczywiste i łatwo dostrzegalne. I pragnę od razu uspokoić – laik także się w tym wszystkim połapie :)

W moim odczucie to szalenie ważna książka. Pozwala ona zrozumieć nie tylko przyczyny i skalę krzywdy będącej udziałem wielu dzieci, ale podsuwa ona także praktyczne rozwiązania podstawowych problemów na tym polu, które mogą realnie pozwolić dziecku na uleczenie w każdym tego słowa znaczeniu. To bardzo istotne, pamiętajmy bowiem, że – co też Taylor na każdym kroku podkreśla – dziecko przekłada to, czego się nauczyło, na wiele nawiązywanych w swoim dorosłym życiu relacji (jeśli nie na wszystkie). Ważne jest także to, że dziecięca psychika jest podstawą psychiki późniejszego dorosłego, a jeśli nie zrobi się nic z początkowymi problemami wynikającymi z traum i krzywd, to później… może być w dorosłym życiu tylko gorzej. Warto o tym pamiętać.

https://cosnapolce.blogspot.com/2020/06/dzieci-i-modziez-ze-zdezorganizowanym.html

Brak potwierdzenia zakupu

Dodaj swoją opinię